Bekeravontuur voor Veteranen L.M.O. over en uit

Vandaag moesten de veteranen van L.M.O. het opnemen tegen de zaterdag veteranen van BZC-Zuiderpark. Voor ons een totaal onbekend elftal. De zondag tak is al een tijdje een geduchte tegenstander, maar deze zijn dit jaar gestopt. Dat we een paar “oude bekende” tegen zouden komen leek ons dan ook niet ondenkbaar. Bij aankomst waren onze veteranen eerst even benieuwd op welk veld er gestreden zou worden om een plekje in de halve finale. Waar we al bang voor waren gebeurde dan ook, veld 2 op het matige gras. Wij zjin tegenwoordig toch echte kunstgras voetballers geworden om zo de bal lekker rond te laten gaan, maar daar moesten we vandaag dan maar wat anders op verzinnen. Met een officiële KNVB scheidsrechter werden eerst de formaliteiten afgehandeld, dat wil zeggen allemaal even handje opsteken als hij je kaart ziet en je naam roept. Om 14:30 uur werd er dan echt afgetrapt. Vanaf minuut 1 zette onze veteranen de BZC veteranen flink onder druk, als antwoord hierop hadden de BZC veteranen alleen maar een paar flinke enkelbrekers en vocale verwensingen tegenover kunnen zetten. Toen de linkshalf van BZC dan ook nog een L.M.O.-er tackelde (en geloof me, dit was echt de minst erge) kwam daar dan eindelijk de eerste gele kaart van de wedstrijd, wat in de B-categorie betekend: even 10 minuten afkoelen aan de zijlijn. Ja toch scheids?? Nee hoor, ik zet hem gewoon op het formulier. Vorig seizoen hebben onze veteranen ook twee maal een KNVB scheidsrechter gehad. Ook deze twee wisten absoluut niet hoe de huidige regels in elkaar steken. Dit is even een persoonlijk puntje van ergernis aangezien de KNVB van alles verwacht van de clubs, maar hun eigen mensen niet eens fatsoenlijk de regels kan laten hanteren of domweg leren… Maar goed, we gaan weer verder. Een goed uitgespeelde aanval van L.M.O. werd nog maar nauwelijks verwerkt door de keeper, die daarbij de bal bij Ruud in zijn voeten tikte. Helaas was Ruud uit balans waardoor de bal naast het doel van BZC terecht kwam. Nog geen tien minuten later had de BZC keeper, welke verdacht veel op de keeper van BZC zondag 1 leek, meer geluk dan wijsheid, toen hij met het puntje van zijn voet een inzet van de lijn af haalde. En dan treden natuurlijk de wetten van het voetbal in. Een onverdiende vrije trap op de rand van de zestien werd goed over de muur in het L.M.O. doel gedeponeerd waardoor de gastheren uit het niets op 1-0 kwamen, zeer onverdiend, maar dat telt helaas niet. Deze 1-0 was ook tevens de ruststand.

De tweede helft werd door de L.M.O. veteranen nog feller opgepakt dan de eerste helft. De ene aanval na de andere werd doorgevoerd, maar de bal wilde er maar niet in. BZC kon daar niets anders dan lange ballen tegenover zetten, maar deze haalde het L.M.O. doelgebied nog niet eens. Uit een goed opgezette aanval kwam dan eindelijk een flinke kans voor L.M.O. opzetten. De scheidsrechter had namelijk gefloten voor een penalty. Jeroentje eiste, zoals gebruikelijk, de bal op en was van plan de meer dan verdiende 1-1 binnen te schieten. Maar helaas. In eerste instantie werd de penalty door de keeper van BZC gepakt en vanuit de rebound schoot Jeroen tot overmaat van ramp nog op de paal waardoor deze kans totaal verkeken was. De L.M.O. veteranen lieten het kopje niet hangen en bleven vol de aanval kiezen. Zo’n tien minuten voor tijd ging Marc er op links met de bal vandoor en ontweek nog net een dubbele tackle, maar eenmaal in de zestien was de derde tackle toch echt niet meer te ontwijken en de tweede penalty voor L.M.O. was een feit. Jeroen liet het deze keer aan Herman die dan eindelijk de verdiende gelijkmaker binnen schoot. Dit was voor BZC het sein om nu echt hun vocale talent en schopeigenschappen ten tonele te brengen, wat een vervelende ploeg kon dit zijn zeg. L.M.O. perste er nog een aantal aanvallen uit om de verdiende winst binnen te harken, maar na 90 minuten was het dan toch echt tijd voor een ouderwetse penalty serie.

De toss werd nog door L.M.O. gewonnen en wij kozen ervoor om te beginnen met schieten, we zouden de druk bij BZC neer gaan leggen. De eerste penalty van L.M.O. werd gepakt door de BZC keeper waardoor de druk gelijk terug gegeven werd. Daar hadden onze veteranen ook geen last van, de eerste penalty van BZC werd door Roberto uit de linker hoek gewerkt en we konden weer op nieuw beginnen. Toen ook onze tweede penalty mis ging, werd het toch wel echt spannend. Gelukkig werd ook hun tweede penalty door Roberto uit het hoekje getikt. Om een best wel lang verhaal kort te maken neem ik jullie mee naar de 5de penalty beurt. Stand is op dat moment 0-0…!!!! Onze laatste penalty werd helaas ook gemist en aan BZC de kans om het dan echt af te maken, en dit werd helaas dan ook gedaan. Verliezen in een penalty serie, het kan iedereen gebeuren maar met 0-1…..

Heren helaas, in de wedstrijd hadden wij de beste kansen en hadden we het gewoon af moeten maken, kom je in de penalty serie terecht dan kom je zoals ze dat zeggen in een ouderwetse tombola terecht die geen winnaar of verliezer verdient. Volgende competitiewedstrijd staat volgende week al weer op het programma, 10:30 uur thuis tegen Maasstad-Tediro, houd rekening met de marathon die over de Smeetslandseweg loopt!!

U komt toch ook?!?!