Het gaat de Veteranen van L.M.O. niet voor de wind

Vandaag stond de uitwedstrijd tegen de veteranen van Excelsior Rotterdam op het programma. Mede door de harde wind en regenbuien hadden de meesten van ons er vandaag weinig zin in, en dat was dan ook duidelijk te zien bij aankomst op het complex. De meeste met hoog dichtgeritste jas en handen stevig in de zakken, een enkeling zonder kleur op het gezicht en waarschijnlijk nog net niet in de REM-slaap. Met dertien veteranen was het maken van de opstelling nu eens niet een echt moeilijke puzzel, zeker niet als bijna iedereen zich wel als wissel op wilde offeren. Marc werd voor aanvang ook nog even ingefluisterd dat hij uit moest kijken voor losliggende lijnen, dat koste hem vorig seizoen nogal wat wedstrijdjes. Over vorig seizoen gesproken, toen hadden onze veteranen alle moeite met het spel van Excelsior en wisten uiteindelijk met een penalty in de 92ste minuut de drie punten pas veilig te stellen, we wisten dus dat het lastig ging worden.

Als onze veteranen al lang en breed op het veld staan en de warming up al lang achter de rug hebben, is de andere helft van het veld nog steeds angstvallig leeg. Uiteindelijk druppelt het rustig vol met Excelsior veteranen. Als dan ook de scheidsrechter wil beginnen, zijn de gastheren nog lang niet compleet. Na zo’n tien minuten oponthoud is ook Excelsior compleet en kunnen we beginnen aan de wedstrijd. Het begin van de eerste helft wordt gebruikt om niet alleen elkaar, maar toch ook echt de wind af te tasten. Deze draait van recht op het doel tot schuin richting cornervlag, sommige ballen schieten echt overal heen. Als onze veteranen dan toch hun draai beginnen te vinden is het een schitterende pass op Patrick Vaes wat de 0-1 oplevert. Met een doffe dreun ploft hij de bal langs de keeper, welke volgens mij niet ouder is dan 17 jaar, een erg vroege veteraan zeg maar. L.M.O. blijft de druk opvoeren en komt steeds met veel mensen naar voren, als Excelsior uit een verdedigende actie de bal naar voren trapt zetten ze daarmee hun rechterspits 1 op 1 met onze verdediging. Met een paar mooie kapbewegingen zet hij zichzelf vrij voor het doel, kapt Roberto ook nog eens uit en tikt de 1-1 binnen. Niets aan de hand, en onze veteranen vallen gewoon verder aan. Michel krijgt nog een paar mooie kansen, maar de 1-2 wil er op dat moment nog niet in. Als Excelsior dan weer met een lange bal hun stevige spits bereikt haalt deze maar eens goed uit op ons doel. De bal, door de wind gedragen, ploft zomaar onder kant lat binnen waardoor de gastheren uit het niets op 2-1 staan. Als de wind dan ook nog eens vervelend doet voor onze voorstopper, kan Excelsior weer 1 op 1 richting doel en de 3-1 binnenwerken. Vlak voor tijd krijgt Patrick Vaes nog een schitterende kans, maar kopt deze helaas op de paal.

In de rust werd er nog even, op een rustige manier, nagepraat over de eerste helft. Conclusie was dat we met zes man de aanval kiezen, waardoor het achterin niet meer dicht te lopen is. Tweede helft hebben wij trouwens de wind mee, dus ook daar moesten we op gaan anticiperen. De tweede helft begon toch minder goed als dat we gehoopt hadden. Een goede steekpass van Excelsior op een van hun snelle spitsen werd goed afgerond, waardoor we al direct tegen een 4-1 achterstand aan keken. Toch bleven de veteranen voetballen wat ons, na een goede aanval, een penalty opleverde. Jeroen, vandaag als aanvoerder spelend, nam zijn verantwoordelijkheid maar zag zijn penalty helaas over het Excelsior doel verdwijnen. Uit weer een counteraanval van Excelsior viel dan ook nog heel ongelukkig de 5-1. Een schot van zo’n meter of twintig werd door een eigen speler aangeraakt, waardoor deze van richting verandert werd en tot overmaat van ramp ook nog het doel in plofte. Toch kregen onze veteranen loon naar werken. Ruud werd op de zestienmeter lijn aangespeeld, zette zichzelf goed vrij en werkte de 5-2 binnen. Toen Herman een paar minuten later met een heerlijke afstandsschot in de kruising de 5-3 binnen werkte roken onze veteranen weer kansen en gingen vol voor de aansluitingstreffer. Ook daarin bleven de kansen komen en kwam Excelsior nagenoeg niet meer in het spelletje voor, maar dan moet de bal er wel in. Uit een afgeslagen bal was het dan toch echt Excelsior die de deur definitief in het slot gooide en met een zondagsschot via de binnenkant van de paal de eindstand op 6-3 bracht.

Heren veteranen, toch een compliment om bij een flinke achterstand toch normaal te blijven voetballen, maar er zal nu toch echt uit een ander vaatje getapt moeten gaan worden willen we weer wat punten bij kunnen schrijven!

Volgende week de lastige uitwedstrijd bij Kocatepe. Aftrap om 11:30 uur om daarna gezamenlijk bij L.M.O. Feyenoord-Twente op groot scherm te gaan bekijken. U komt toch ook?!