Koude douche voor veteranen L.M.O.

Vandaag de eerste wedstrijd van 2016, uit bij de veteranen van DRL. L.M.O. begon niet echt scherp aan de wedstrijd en was slordig met balbezit mede door het flink op de huid zitten van de DRL jongens. Had een L.M.O.-er de bal, dan had hij gelijk twee man op zijn nek zitten, waardoor onze veteranen niet echt in hun eigen spelletje konden komen. Een corner van DRL werd in eerste instantie nog weggekopt, maar deze kwam precies voor de voeten van een DRL speler. Deze twijfelde niet en nam de bal direct op de slof. Tussen een zee van spelers plofte de bal in de linker hoek en keken onze veteranen al snel tegen een 1-0 achterstand aan. L.M.O. probeerde nu wat meer druk op DRL te zetten en begon wat meer aan te vallen. Toen we echter met 8 man voor de bal liepen, en de bal verspeeld werd, waren de veteranen van DRL met een counter toch weer de gelukkigen. Hun verre bal smoorde en viel precies tussen rand zestien en verdedigers in waarbij de DRL aanvaller de snelste was en de bal binnenschoof, 2-0. Dit was voor onze veteranen even een tegenvaller en ik heb dan ook nog nooit zo’n stilte in het veld meegemaakt. Toch gingen de kopjes niet hangen en bleven we gewoon doorvoetballen. Net toen we dachten de aansluitingstreffer te kunnen forceren, liepen we weer tegen een counter van DRL aan en stond het net voor rust 3-0.

In de kleedkamer kwamen we nog een bekende tegen, Sander wist DRL toch nog te vinden! Na het nodige app verkeer wist hij toch niet zeker of en waar er gespeeld zou worden, in de kleedkamer is er in ieder geval wel even duidelijk verteld wat er in de toekomst van hem verwacht wordt. De tweede helft zagen we een heel ander L.M.O. en toch ook wel een beetje een ander DRL met meer bekende gezichten. L.M.O. gooide het roer om en ging vol op de aanval. Dat doelpunt moest gewoon vroeg vallen om een goed resultaat neer te kunnen zetten. Helaas voor ons wilde het maar niet lukken en kregen we ook nu weer een counter doelpunt tegen waardoor de wedstrijd definitief gespeeld was, 4-0. Uiteindelijk werd het ook nog 5-0 en zochten we na het laatste fluitsignaal maar snel de kleedkamer op. Daar aangekomen stond ons nog een aardige verassing te wachten, nu een letterlijke koude douche! Dit was dus gewoon zo’n dag welke je snel moet vergeten.

Volgende week zijn we vrij om op 7 februari thuis aan te treden tegen de veteranen van Kocatepe. Houd de aanvangstijd in de gaten, want als het goed is wordt de wedstrijd een half uur vervroegd zodat we Ajax-Feyenoord kunnen gaan kijken!