Veteranen L.M.O. krijgen voor het eerst dit seizoen geen goal tegen!

veterbalOndanks de afwezigheid van de marathonlopers, geblesseerden, werkers en onze keeper Roberto die naar Toverland moest (wij hopen dat voor hem talent getoverd is), stonden we toch weer met 16 man paraat voor de uitwedstrijd tegen Alexandria ’66. Omdat Jeroen geen zin had om Roberto te vervangen op goal, had hij oud veteraan en oud keeper van L.M.O. 1 Paulo geregeld. Jeroen had zoveel vertrouwen in Paulo als keeper, dat Jeroen zaterdagavond lekker doorgezakt was. Met kleine oogjes en een enorme alcohollucht om hem heen zat hij in de kleedkamer voor zich uit te staren. Het leek ons allen toch een goed idee om hem gewoon op te stellen als laatste man. Op deze manier konden we hem nog enigszins op de been houden. Tegenstander en voorstopper Patrick waren hier achteraf minder blij mee. De lucht die Jeroen uitstootte was soms niet te harden.

In de warming up haakte Dennis af met een kuitblessure (kramp??). In plaats van naar de ernst van de blessure te vragen, was de eerste reactie van de veteranen “zo, dat is één wissel minder”. De concurrentiestrijd om een basisplaats is hoog en in die sfeer startte L.M.O. aan de wedstrijd.

In het eerste kwartier van de wedstrijd lieten beide teams het balletje wat rondgaan zonder echt gevaarlijk te worden. Het meest verrassende moment in deze fase van de wedstrijd was dat Alexandria ’66 wilde starten met 10 man en na enkele minuten spelen er opeens 12 op het veld stonden. Gelukkig hebben wij onze scherpe grensrechter Alwin en die laat zich toch echt niet in de mailing nemen. Alwin trok de 12de speler van Alexandria ’66, die toch echt 4 koppen groter was, nog net niet zelf van het veld, maar het was hem duidelijk dat hij er weer af moest. Rond de 20ste minuut kregen de veteranen van L.M.O. een dejavu moment. Een mooie aanval werd vanaf de zijkant door Sander hoog de 16 ingeschoten (op dat moment zijn eerste goede bal) en die werd door Michel tussen twee verdedigers in ingekopt. Op het moment dat de bal het net raakte en we begonnen te juichen, vlagde de grensrechter (dit keer niet de pupil van de maand, maar waarschijnlijk een ere-lid) voor buitenspel en de scheidsrechter keurde het doelpunt af. De veteranen waren nu wakker en getergd. Het tempo werd flink opgeschroefd en L.M.O. was nu duidelijk veel beter. De 0-1 kon niet uitblijven en die viel ook. Patrick kopte uit een corner de bal verwoestend binnen, 0-1. Kort daarna verdubbelde Et de voorsprong. Vanaf eigen helft werd hij weggestuurd en na een lange rush passeerde hij de keeper in de verre hoek, 0-2. In plaats van te juichen verontschuldigde Et zich bij Michel die dat hele stuk met Et was mee gesprint, in scoringspositie stond, maar de bal niet kreeg. Michel pakte dit sportief op, maar hij wist op dat moment ook niet dat het hem deze wedstrijd nog 6x zou overkomen. Aan de andere kant bracht onze keeper Paulo nog twee keer redding op twee knap geplaatste schoten. Gezien de manier waarop Paulo deze ballen zwevend door de lucht pakte, moeten hier wel foto’s of video’s van zijn gemaakt. Hopelijk dan weer niet van zijn spelhervatting naar veld 2. Met een luxe voorsprong en nauwelijks echt in gevaar te zijn geweest gingen we rusten.

De wissels weer doorgevoerd, de tactiek bepaald en traditiegetrouw startte L.M.O. weer slecht aan de 2de helft. Jeroen dacht toch nog even de aanvoerdersband van Marcel over te kunnen nemen, maar door zijn onverantwoordelijke gedrag de avond voor de wedstrijd werd hij disciplinair gepasseerd en nam onze langst spelende veteraan Koos de verantwoordelijkheid op zich. L.M.O. mistte veel kansen om een hogere score neer te zetten en Alexandria ’66 deed haar best, maar kwam niet langs onze uitblinkers Paolo en Patrick. Uiteindelijk scoorde Michel nog de 0-3, had Sander zonder hulp de trainingstrui aangekregen van Alwin, vergat aanvoerder Koos na de wedstrijd de scheidsrechter te bedanken en vlagde Sander de laatste 5 minuten van de wedstrijd vanuit de dug out van de tegenstander. Geen gekke dingen dus meer gebeurd, een reguliere overwinning voor L.M.O. en voor het eerst dit seizoen de 0 gehouden.

Volgende week om 10.30 uur spelen de veteranen een thuiswedstrijd tegen Excelsior. Ook mogen dan eindelijk onze marathonlopers na hun maandenlange voorbereiding hun toptijd neer gaan zetten. Succes mannen! Tot slot zal ook onze eigen ti-ta-tovenaar Roberto weer op doel staan. Veteranen (lees Jeroen) houdt hier dus rekening mee op zaterdagavond, zondag moeten we weer aan de bak!