Veteranen L.M.O. maken het zichzelf graag moeilijk

Vandaag de uitwedstijd tegen de veteranen van Excelsior. Voordat het stukje van deze wedstrijd op papier gezet werd heb ik toch nog even het verslag van de thuiswedstrijd gelezen. In grote lijnen komen deze wedstrijden met elkaar overeen. Ik schrijf bewust “in grote lijnen” want voetballend waren wij weer de bovenliggende partij, maar dat scoren is toch ook erg belangrijk…

De veteranen van L.M.O. waren al een tijdje bezig met hun warming-up in het heerlijke zonnetje toen eindelijk de scheidsrechter zich meldde op het veld. Breed lachend en druk pratend kwam hij er echter achter dat er nog een paar spelers van Excelsior gemist werden. Heel voorzichtig vulde het veld zich dan ook eindelijk met spelers in een rood-zwart tenue, maar verder dan 10 spelers gingen ze echt niet komen. L.M.O. koos ervoor om direct druk te zetten en de bal het werk te laten doen. Laat excelsior maar achter de bal aan rennen en kijken hoe lang ze dat vol gingen houden met 10 spelers. Het aantal schoten op doel ben ik echt kwijtgeraakt maar het waren er tientallen. Maar elke keer als we dachten dat de bal over de doellijn zou gaan sprong dezelfde speler van Excelsior er tussen, gek werden we ervan! Toen Marcel dan eindelijk de verdiende 0-1 binnen schoot na een mooie aanval hoopten we dat de ban gebroken was en we aan ons doelgemiddelde konden gaan werken. Excelsior hield constant 8 man achterin en koos steeds voor de lange bal op de twee snelle spitsen. Dat de scheidsrechter steeds meer medelijden met de Excelsior spelers kreeg, bleek wel uit de zeer onterechte vrije trappen welke we ineens tegen kregen. Één zo’n vrije trap van een meter of achtien werd door Excelsior zo hoog overgeschoten dat onze keeper Roberto plechtig beloofd heeft om Herman niet meer te pesten met zijn vrije trappen die elke keer maar nét over gaan. Het vermoeden is dat de bal pas weer terug komt bij Excelsior als er weer een terugvlucht vanuit het ruimtestation ISS komt, zo hoog ging de bal namelijk over. Intussen was het aantal excelsior spelers weer aangevuld en konden ook met 11 spelers verder, dachten ze. Een van de Excelsior spelers maakte in een actie zo’n snelle schijnbeweging dat zelfs zijn eigen lichaam deze niet bij kon houden. De rust werd behaald met de 0-1 voorsprong en L.M.O. kon weer even de koppen bij elkaar steken om de tweede helft goed te bespreken.

De tweede helft gaf hetzelfde beeld als de eerste helft. L.M.O. bleef vol op de aanval gaan en speelde echt goed met aardige combinaties. Toch komt dan weer de beroemde voetbalwet om de hoek kijken. Een bal vanaf rechts wordt in eerste instantie door iedereen gemist en komt zo bij de penaltystip uit. Twee verdedigers van L.M.O. laten op dat moment de bal aan elkaar waardoor de nummer acht van Excelsior het cadeautje maar al te graag aanpakt, 1-1. L.M.O. laat het hier niet bij zitten en blijft op het Excelsior doel beuken. Met heel veel kunst en vliegwerk gaat de verdiende voorsprong er echter niet in. Als dan ook hun rechter middenvelder geblesseerd af moet haken lijken de kansen voor L.M.O. te groeien, maar deze geblesseerde speler wordt direct gewisseld voor een speler van Excelsior ve2 die er op veld twee toch naast stond. Wat er na tien minuten gebeurde hebben wij in ieder geval nog nooit meegemaakt. Op veld 2 had deze “wisselspeler” een tijdstraf van 10 minuten gehad en mocht er weer in. Alleen de scheidsrechter kon hem niet meer vinden, totdat hij op veld 1 ging kijken. Op dat moment hadden wij ineens twee scheidsrechters. Om het wat duidelijker te maken noem ik onze scheidsrechter “geel” en de scheidsrechter van veld twee “groen”. Groen vond het ongelooflijk wat er nu gebeurde en kwam ons veld op terwijl wij aan het voetballen waren en floot af. De bewuste speler van Excelsior staat op het formulier van ve2 en mocht absoluut niet meedoen op veld 1. Geel had hier even geen antwoord op, maar werd goed bijgevallen door onze Bas. Groen vertelde dat hij een officiële KNVB scheidsrechter was en dit niet accepteerde, de speler gaat weer terug naar veld 2 en blijft aan de kant. Bas, met vanaf dit moment sprekend met stemverheffing, gaf groen wel even aan dat ook hij knvb lid was en hij zijn naam wel even wilde weten. Groen had volgens Bas geen toestemming gevraagd het veld te betreden. Geloof me, ik heb nog nooit zo’n volledige stilte gezien (behalve bij bas en groen) op de twee velden. Hoe dan ook, speler van ve2 ging weer terug en L.M.O. kon na een extra onderbreking weer verder met aanvallen.

Verder was het met dat rustige op het veld ook wat minder. Sander had zijn vriendin meegenomen en hij deed er dan ook alles aan dat ze goed kon horen waar hij op dat moment liep. We moesten van Sander ook meer naar rechts kijken, maar als we dat deden zagen we Sander staan. Vorige week moesten we van Jorge meer naar links spelen, wat we nu dus ook deden, maar omdat Jorge nu zelf niet speelde was dit dan ook weer niet goed. Wat kan voetbal toch moeilijk zijn zeg! Met nog een kwartier te gaan stond nog steeds de zeer onverdiende 1-1 op het bord. L.M.O. werd sterker en sterker maar de bal wilde er nog steeds niet in. Toen ook Manus nog eens met een tijdstraf naar de kant moest, zakte de moed wel weer wat verder af. Sander, die inmiddels gewisseld was, maakte wel goed gebruik van deze situatie. Alwin dacht even tijd te hebben om een papiertje buiten het veld te gooien. Toen hij echter weer tussen de lijnen wilde komen stond Sander echter al op zijn plekje met als tekst: “jij gaat er toch uit!”. Wij denken in ieder geval dat het een wraak actie van Sander is omdat hij vorige week Alwin zijn shirt niet kreeg…

Het werd voor onze veteranen nog moeilijker, een mooie cross bal op Marc werd voor Marc ook einde wedstrijd. Tussen drie man nam hij de bal aan, passeerde de eerste ongelooflijk, speelde bij de tweede de bal tussen de benen door, maar die derde kwam wel zo ongelooflijk hard inglijden dat er geen houden meer aan was voor Marc en deze met een dikke enkel het veld moest verlaten. Tenminste… dat is wat Marc graag zou willen dat er gebeurd was. De cross bal werd perfect op Marc geplaatst, maar toen hij twee stappen naar achter deed klapte hij door zijn enkel met niet een speler van Excelsior of L.M.O. in de buurt, waarschijnlijk lag de zestienmeter lijn wat losjes…..

Wie de laatste weken goed op Marcel heeft gelet, heeft gezien dat hij ook in het bezit is van een aanvoerdersband in de Duitse kleuren met de tekst “Duitsers van zuid”. Die naam hebben we vandaag eer aan gedaan. In de allerlaatste seconde van de wedstrijd zigzagde Manus, die inmiddels weer terug mocht komen, zich knap door de verdediging waarbij hij naar de grond gehaald werd, penalty. Marcel eiste de penalty op, Jeroentje had daar vandaag geen zin in, en schoot deze goed in de linkerhoek. 1-2 en wedstrijd direct afgelopen!

Volgende week de laatste thuiswedstijd van het seizoen tegen de veteranen van Feyenoord. 10:00uur, u komt toch ook?!