Veteranen L.M.O. weten weer wat winnen is

Dat L.M.O. veel raakvlakken heeft met Feyenoord wist u misschien al. We spelen onder de rook van de Kuip, Giovanni van Bronckhorst heeft een L.M.O. verleden, we hebben een locatie van de S.V. Gio op ons terrein en soms worden er ook talentvolle spelertjes bij ons gescout. Maar dat onze veteranen ook veel van het huidige Feyenoord weg hebben, dat is dan wel nieuw voor ons. Net als Feyenoord dateerde onze laatste overwinning na een slechte reeks wedstrijden uit 2015 (november). Onze technisch manager, Leen van Enschut, bleef nog aardig uit de vuurlinie, maar hier en daar zagen we toch al de witte zakdoekjes bij onze supporters verschijnen. Of dit nu voor Leen was of door de griep epidemie weten we niet, maar laten we maar van het laatste uitgaan. Bij Feyenoord hebben ze een oude ervaren rot als klankbord binnengehaald en laat nu juist bij deze wedstrijd van de veteranen onze eigen ervaren rot, Rob Verkaik, gesignaleerd zijn langs het veld. Toeval of een technische ingreep van Leen???

Nu maar even naar de wedstrijd. Onze veteranen traden vandaag aan tegen de veteranen van Maasstad-Tediro. Op een schitterend, nieuw, kunstgrasveld en in een heerlijk zonnetje werd begonnen aan de eerste helft van een wedstrijd welke nu eens echt weer gewonnen moest worden. L.M.O. begon goed en fel aan de wedstrijd. Er werd vroeg druk gezet op de gastheren en hun gevaarlijkste spelers werden goed kort gehouden. Meer dan een paar afgeslagen ballen of een corner zat er voor de gastheren niet in. Het was dan ook niet gek dat onze veteranen na een half uurtje spelen de verdiende 0-1 tegen de touwen knalden. Niet lang daarna werd dan ook nog eens de 0-2 binnen gewerkt en onze veteranen zaten op rozen. Toch was het Maasstad-Tediro die voor rust de 1-2 binnen werkte. Een uittrap van onze keeper kwam op het hoofd van een speler van Maasstad-Tediro en met een snelle counter lag de 1-2 in het doel.

De tweede helft was het enkel en alleen L.M.O. die de wedstrijd bepaalde. Fred Dorst, onze voorzitter, kwam na een korte nacht slapen ook nog even kijken. Uit betrouwbare bron begrepen we dat bij weer een verliespartij hij persoonlijk alle veteranen van het veld af zou trekken. Toen hij te horen kreeg dat het 1-2 stond, ging zijn witte zakdoek in ieder geval weer in zijn jaszak. L.M.O. bleef vol gas geven op het doel van de gastheren, maar op de een of andere manier wilde de bal er maar niet in. Talloze kansen werden gemist en toen Jorge dan ook nog eens met een leeg doel de bal binnen wilde hakken, maar de bal naast werkte, wilde we wel even verhaal gaan halen bij hem. Onze aanvoerder, Marcel, greep echter in en vertelde dat hij Jorge een opdracht had meegegeven. Al zijn acties moest hij eindigen met een hakbal. Zou dit ook door Rob Verkaik ingefluisterd zijn?? Acht minuten voor tijd kwam dan eindelijk de verdiende beslissing. Met vijf man voor het doel ging de bal van links naar rechts en van rechts naar links totdat Valdi het verlossende tikje gaf en de 1-3 binnen werkte. Het verzet van Maasstad-Tediro was hiermee gebroken en onze veteranen konden eindelijk weer eens drie puntjes bijschrijven. Gefeliciteerd mannen! Na de wedstrijd werd nog de afspraak gemaakt om voor de volgende wedstrijd wat minder energie te steken in het in elkaar “coachen” en wat meer energie in de focus op je eigen spel.

Volgende week wordt aangetreden tegen de veteranen van Zwarte Pijl. 10:30 uur thuis. U komt toch ook!?