Veteranen van L.M.O. verdienen een punt

Na de zwarte bladzijde van vorige week, moest er vandaag aangetreden worden tegen de veteranen van Charlois. Als promovendus in de hoogste veteranen competitie doen ze het met een tweede plaats al ongekend goed. L.M.O., met een zwaar uitgedunde selectie van 14 man, wist wat het te doen stond en van te voren hebben we dus ook afgesproken dat we Charlois moesten gaan bestrijden op dezelfde manier als Kocatepe, te weten, kort op de bal en vooral knokken voor elkaar! Bij de warming up kregen onze veteranen echter gelijk al met een tegenvaller te maken. Marcel haakte toch geblesseerd af, waardoor het spelersaantal nu op 13 kwam te staan. Van Jeroen was al bekend dat hij de tweede helft weg moest, waardoor de wissels nu toch wel heel erg miniem waren.

De wedstrijd zelf begon goed en vooral leuk. Van beide kanten werd er goed gevoetbald wat over en weer een paar kansen opleverde. Het was vooral wachten op wie de score zou openen waardoor de wedstrijd pas echt ging beginnen. Dit gebeurde na 25 minuten voetballen. Een schitterende voorzet vanaf onze rechterkant werd door Valdi bij de tweede paal terug gekopt op Michel, welke met een loepzuiver schot de 1-0 voorsprong voor onze veteranen op het bord schoot. Vanaf dit moment was L.M.O. een stuk sterker en zuiverder dan de gasten. Bij Charlois liep het een stuk minder waardoor ze onderling de nodige discussies in het veld kregen. Toch was het Charlois die in de 40ste minuut de gelijkmaker binnen werkte. Sinan, welke verder een goede wedstrijd speelde, maakte een “Koossie” waardoor de spits van Charlois zo door kon lopen op ons goal en de 1-1 binnen kon werken. Maar zoals besproken voor de wedstrijd stonden we er vandaag echt wel voor elkaar. De schouders gingen er onder en we gingen de laatste 5 minuten nog wel even druk zetten op het goal van Charloisl. Dit pakte voor onze veteranen goed uit. Nog geen 2 minuten na de treffer van Charlois maakte Bas goed gebruik van de twijfeling bij de Charlois verdediging en ging er op onze rechterkant met de bal vandoor. Zijn voorzet werd door Michel direct op zijn slof genomen en de verdiende 2-1 stond daarmee op het bord. Charlois had het even niet meer en wij kregen nog wel de nodige ruimtes om de score verder te vergroten. Uit weer een perfect aangesneden voorzet vanaf rechts kopte Valdi de bal net naast de verkeerde kant van de paal waardoor een wat luxere ruststand helaas niet lukte.

In de rust werden de pijntjes en wissels nog even doorgenomen. Het was wel duidelijk dat we het de tweede helft ontzettend moeilijk gingen krijgen. Jeroen moest weg, Alwin was eigenlijk ziek, Bas was verkeerd op zijn hiel terechtgekomen en kon amper lopen, Dennis was in de eerste helft al geblesseerd uitgevallen en Marcel had een knie welke meer op een voetbal leek… Om toch aan 11 man te komen speelde Jeroen nog 15 minuten mee, Bas bleef staan maar kon niet veel meters maken en Alwin moest ook maar even doorbijten. De tweede helft werden onze veteranen ook direct onder druk gezet en was het meer wegknallen dan echt lekker uitverdedigen, resultaat was heilig. Toch kwam Charlois op 2-2. Een lange bal op hun linkerflank werd niet goed onderschept waardoor hun spits uit een goede voorzet de bal binnen kon werken. L.M.O. bleef echter knokken en ging over op het ouderwetse counterspel. Uit één zo’n counter kregen onze veteranen nog een vrije trap op randje 16, maar deze werd helaas tot corner verwerkt. 10 minuten later, uit weer een counter, zocht Herman heel slim zijn tegenstander op die hem binnen de 16 naar de grond werkte, penalty. Herman, vorige keer nog scorend vanaf 11 meter, eigende nu ook zelf de penalty op en schoot deze totaal onhoudbaar binnen. Toch zagen we Herman nog even licht door de knieën gaan en twijfelen toen de bal de paal raakte, maar gelukkig ging de bal via de paal “gewoon” het doel in en stonden onze veteranen weer voor, 3-2. Met nog zo’n tien minuten te gaan liepen de L.M.O. veteranen echt op hun laatste tandvlees en snakten naar het einde. Charlois voerde de druk nog even op en wisselde nog om meer druk naar voren te kunnen geven. Op zich hielden onze veteranen het achterin nog goed dicht, maar toen hun spits 1 op 1 op Roberto af kon lopen dachten we alsnog de deksel op onze neus te krijgen. Gelukkig twijfelde de spits waardoor Roberto de bal voor zijn voeten weg kon tikken. Manus, welke een halve kilometer vanaf het middenveld had afgelegd, zat gelijk op zijn nek en bracht de bal weer bij een L.M.O. speler. Met de laatste krachtinspanningen probeerde onze spitsen nog de nekslag toe te dienen, maar dit zat er gewoonweg niet meer in. Dat Charlois 5 minuten voor tijd dan toch, op zich wel de verdiende, gelijkmaker binnen werkten was zeer klote maar toch mag dit gelijkspel best wel als een goede teamprestatie gezien worden. Mannen klasse, dit was nu echt werken voor elkaar!

We gaan nu de winterstop in en trappen op 24 januari pas weer tegen het balletje. Zaterdag 19 december om 19.00 uur is er nog de wedstrijd L.M.O. – Oud L.M.O. met aansluitend de Black and White party. U komt toch ook!?

Mochten we elkaar toch niet treffen, dan wensen de veteranen van L.M.O. een ieder hele fijne dagen een goed uiteinde en zien jullie in 2016 graag weer langs de lijn!!