Veteranen L.M.O. stomen op

Vandaag alweer de derde wedstrijd binnen 7 dagen. Met de marathon lopers en de nodige blessures (van dikke enkels tot een sneetje in de vinger van de keeper) begonnen onze veteranen met een zeer uitgedunde selectie aan de lastige wedstrijd tegen de veteranen van Kocatepe. L.M.O. begon voortvarend en kreeg op zich ook de betere kansen. Het gevaar van Kocatepe kwam vooral uit de counter. Vanuit het middenveld werd zeer snel de snelle spits opgezocht waardoor het speelveld erg lang was. Onze veteranen kregen aardig wat goede kansen, maar deze gingen er helaas niet in. Jorge schoot 1 op 1 met de keeper niet met scherp, manus had pech dat een goed schot via de paal weer het veld in kwam en ook de keeper van Kocatepe hield er nog een paar afstandsschoten uit. Maar zoals wel vaker gebeurd in de voetbalwereld, als je de bal er zelf niet inschiet….. Een niet goed ingespeelde bal van L.M.O. werd door Kocatepe onderschept en direct naar voren getrapt. De Kocatepe spits ging er weer als een haas vandoor richting stand-in goalie Nick. Jeroen probeerde de spits nog wel even op te houden maar werd goed weggekapt waarna de 0-1 tegen de touwen werd geknald. Onze veteranen waren het op dat moment even helemaal kwijt en het ene verwijt op de andere werd over en weer gegooid. Zo vaak komen wij niet op achterstand en dit was dus wel even wennen. Toen Michel ook nog eens geblesseerd uitviel en zijn plaatsje in de spits door Sander werd overgenomen werd het echt tijd om aan de thee te gaan…  Marcel pepte de jongens weer even op om nog even door te bijten. In de rust gingen we wel weer over de poppetjes en posities praten.

De rust werd inderdaad gebruikt om de neuzen weer de juiste richting op te krijgen. Ook veel belangrijker, de aanvoerdersband werd gewisseld. Waar Marcel de eerste helft met het blauw witte L.M.O. bandje liep, ging de tweede helft toch echt gespeeld worden met het zwart-rood-gele exemplaar met daarop de tekst: ´L.M.O, duitsers van zuid”! Deze wissel bleek een gouden greep te zijn. Vol goede moed gingen onze veteranen weer vol in de aanval. Uit een mooie diepe pass op Patrick Vaes kwam de 1-1 meer dan verdiend op het bord. Patrick kreeg de bal tussen drie man van Kocatepe aangespeeld, stuurde deze drie spelers en de keeper het bos in en wipte de bal het goal in. Toen in de 60ste minuut een speler van Kocatepe ook nog eens dacht dat hij de keeper was kon Jeroen aan gaan leggen om uit de verdiende penalty de voorsprong op het bord te krijgen. Waar Jeroen aan dacht met het nemen van de penalty zal altijd een vraag blijven, maar Jeroen schoot de penalty met zo’n snelheid richting Kocatepe doelman af dat deze er echt alles aan deed om niet geraakt te worden, 2-1. Vanaf nu kregen we het echte Kocatepe weer te zien en gingen het 30 hele lange minuten worden. Dat 1 speler met geel even 10 minuten af mocht gaan koelen was nog een zeer milde straf voor het aanvliegen van de scheidsrechter. Vanaf nu werd elke beslissing vol ongeloof en op een zeer agressieve manier ontvangen. L.M.O. en de scheidsrechter lieten zich echter niet gek maken. Een groot compliment voor onze jongens door niet mee te gaan in het spel van Kocatepe, welke op dat moment meer oog voor onze enkels hadden dan voor de bal. De wedstrijd werd rustig uitgespeeld en de verdiende punten bleven aan de Smeetlandseweg! Met deze drie punten zijn we nu Kocatepe voorbij op de ranglijst en staan we toch mooi op de 2de plaats!

Volgende week zijn we vrij om op zaterdag 4 april de kwart finale van de beker te gaan spelen, 14:30uur uit bij en tegen BZC/Zuiderpark VE1 Zat. U komt toch ook?!